Je beweging afmaken, dat is voor mij de betekenis van de lemniscaat. Dat is ook waarom ik die als logo gekozen heb voor Balans Creaties. Je kunt je balans hervinden door bewegingen af te maken. Bewegingen van binnen.
Bijna 20 jaar geleden heb ik dat niet gedaan. Die ochtend dat ik ’s morgens vroeg werd opgebeld door mijn vader uit Spanje met het bericht dat mijn moeder de nacht daarvoor plotseling overleden was maakte ik mijn beweging niet af. Ik schrok, ademde in en weer uit, maar niet meer helemaal… Met mijn adem hoog in mijn borst ontdekte ik diezelfde week dat ik zwanger was. Van mijn eerste kindje dat heel erg gewenst en welkom was. Een ervaring waarvan ik altijd had gedacht dat ik die met mijn moeder zou kunnen delen.
Dat kon dus niet. Maar ik ging dóór. Natuurlijk ging ik door. Ik zorgde echt voor iedereen, behalve voor mezelf. Voor mijn vader die zo verdrietig was. Voor het nieuwe kleine meisje in mijn buik. Maar zelf hield ik mijn meeste tranen in. Mijn manier van overleven, eigenlijk is die precies zoals de natuur het zo mooi geregeld heeft. Als emoties te groot zijn om in één keer te verwerken, dan mag je het in stukjes doen. Op dat moment kon ik de beweging van mijn ademhaling nog niet afmaken. Ik was bang dat als ik zou gaan huilen het nooit meer op zou houden.
Jaren later en met hulp van de juiste mensen die op mijn pad kwamen, kwam ik stukje bij beetje weer bij mezelf en ademde weer helemaal uit. Toen snapte ik het pas, hoe dat met die bewegingen werkt. De lemniscaat herinnert mij daar aan.
Je ademhaling is als de golven van de zee, ze gaat in en uit, in en uit. In een eeuwig doorgaand patroon. Dat is balans. Meegaan op de golven van de tijd die alles in zich draagt wat jij nodig hebt.
