In 2013 krijgt Remko Hofs de diagnose die zijn haperende lichaamsfuncties verklaart: hij heeft de spierziekte ALS. Hij is dan begin veertig en heeft een zoon van zes jaar. In 2019 schrijven we samen zijn verhaal.
Remko heeft drie redenen om zijn verhaal te willen schrijven. Allereerst wil hij dat zijn zoon Dean kan lezen hoe zijn vader was voordat hij ALS kreeg. Hij hoopt dat zijn zoon raakvlakken ontdekt en wil hem ook inspireren en waardevolle levenslessen mee geven. De tweede reden is dat hij zijn levensverhaal niet verloren wil laten gaan. Tenslotte geeft hij je een inkijkje in zijn leven met deze zwaar invaliderende ziekte.
Al is de ziekte zwaar, een ontmoeting met Remko is dat nooit. De keren dat ik hem bezoek in Budel-Dorplein zie ik pretlichtjes in zijn ogen. Ik zie kracht, humor en visie bij een man die zijn dromen aanpast aan de realiteit en zeker niet opgeeft. Het is bewonderenswaardig om mee te maken hoe Remko zich hier doorheen slaat. Van iemand met een druk leven is hij (in zijn eigen woorden) nu iemand geworden die 'niks meer kan'. Hij vindt daarin zijn weg. "Ik denk niet in pech. Het is wat het is."
Wat ALS dromen niet meer uitkomen is het verhaal van een inspirerende man die het leven aangaat met alles wat daarbij op zijn pad komt. Ook ALS.
Anno 2026 maakt Remko nog steeds nieuwe dromen waar.
